Situatieve arbeidsongeschiktheid


®ActUmail® Arborecht.nl Situatieve arbeidsongeschikt Bestel bij ActUmail.biedmeer.nl dan gebruikt u de managementstool uit de arbocatalogus snel.

Wat is situatieve arbeidsongeschikt ?
Situationeel arbeidsongeschikt of een betere term hiervoor is situatieve arbeidsongeschikt ben je als je niet ziek bent en toch thuisblijft Je bent “ziek” als je niet bij de eigen werkgever kan werken maar wel bij iedere andere werkgever. Van situatieve arbeidsongeschiktheid is sprake als de werknemer in staat wordt geacht zijn eigen werkzaamheden te verrichten bij iedere andere dan zijn eigen werkgever.

Hoewel het Burgerlijk Wetboek (BW) geen definitie geeft van het begrip ziekte wordt in het kader van de uitleg van het arbeidsrecht algemeen aangenomen dat met het begrip ziekte niet alleen een lichamelijke maar ook een geestelijke toestand wordt bedoeld, die de werknemer verhindert zijn arbeid te verrichten. Het begrip ziekte in het kader van het Burgerlijk Wetboek legt men echter anders uit dan de gelijkluidende term ziekte in het artikel 19 van de Ziektewet (ZW).

Artikel 19 ZW: “De verzekerde heeft bij ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte recht op ziekengeld overeenkomstig het bij of krachtens deze wet bepaalde.”

Er wordt in de juridische uitleg van het begrip in het kader van het BW wel aansluiting gezocht bij artikel 19 ZW. Ook rechters zoeken die aansluiting maar dat lukt maar ten dele. Rechtsgeleerden trachten dus de verschillende definities in de twee wetten op elkaar af te stemmen. Desondanks blijft er een essentieel verschil bestaan. Volgens rechterlijke uitspraken zal voor toepassing van artikel 7:629 Burgerlijk Wetboek ziekte moeten worden aangenomen in die gevallen waarin bij de werknemer lichamelijke of geestelijke stoornissen optreden ten gevolge van de omstandigheden in de werksfeer, waaronder de houding van de werkgever of collega-werknemers kunnen worden begrepen.

Artikel 629 lid 1: “1. Voor zover het loon niet meer bedraagt dan het maximum dagloon, bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Coördinatiewet Sociale Verzekering, behoudt de werknemer voor een tijdvak van tweeënvijftig weken recht op 70% van het naar tijdruimte vastgestelde loon, maar ten minste op het voor hem geldende wettelijke minimumloon, indien hij de bedongen arbeid niet heeft verricht omdat hij daartoe door ziekte of door zwangerschap of bevalling verhinderd was.”

Bij de uitleg van ziekte in de zin van het Burgerlijk Wetboek bestaat het onderscheid tussen ‘medische situatieve ongeschiktheid’ en ‘niet medische situatieve ongeschiktheid’. De overspannen werknemer met medische klachten symptomen als bijvoorbeeld maagklachten en hoofdpijn zal eerder als medisch situatief arbeidsongeschikt worden beoordeeld dan de werknemer die geen lichamelijke of psychische ziekteverschijnselen (zoals lamlendigheid) vertoont.

Niet medische situatieve ongeschiktheid heeft in dat geval andere dan medische gronden. Gelder, Th.C. van, M.G.J. Goossen en W. Ebbelaar, Situatieve arbeidsongeschiktheid, TAR 1991, p.209-216 en Holtzer, M., Situatieve arbeidsongeschiktheid: waar houdt het op? ArbeidsRecht 1998/6/7.

Nu bestellen via ActUmail.biedmeer.nl dan gebruikt u de managementstool uit de arbocatalogus snel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s